سفر گذشت. احساس می کنم گرفتم. فاصله رو میگم. نه خیلی زیاد اما گرفتم... کاش بتونم بازنگری کنم خودم رو

خرداد و خاطراتش. دوباره شروع کردن مسخره بازی انتسابات و ماییم و یک عمر حسرت از از دست رفته ها... چیزای از دست رفته و آدمای از دست رفته ...

فقط به خاطر یه ایدیولوژی پوچ...

محبوب ترین ماه من داره تموم میشه. شروعش رو نوشتم تو این ماه و پایانش رو دارم می نویسم.اما بر خلاف جوانی ازش استفاده نکردم. اون روزا برا تک تک روزاش برنامه تفریح می ریختم... نهر، برکه، آبشار، دره، کوه، جنگل، چیدن توت و ...اما امسال فقط تهران بودم و فقط هواشو تنفس کردم... چقدرم خوب بود امسال ...اما دیگه مثل جوونیا نرفتم این ور اون ور...روزها آرومه و من همچنان پیشرفت ندارم. عجیب به این سکون عادت کردم.سفری در پیش است. خدا کنه از اصل خودم فاصله نگیرم.